― Τον τρόπο; Τι θες να πεις;
― Κοίτα να δεις... Κάτι μπορεί να γίνεται κανονικά, αλλά μπορεί να γίνεται με ένταση, χαλαρά, ήρεμα, αργά, γρήγορα, να ξεκινά αργά και να σταματά απότομα και πολλά άλλα. Όλα αυτά μας δείχνουν πώς γίνεται κάτι. Μπορείς να σκεφτείς μερικά παραδείγματα;
― Για δες:

Τρέμω / με πιάνει τρομάρα μεγάλη!
Τρώγω / τρώγω με βουλιμία / καταβροχθίζω
Πονάω / σφαδάζω από τους πόνους!
Γράφω / με πιάνει υστερία με το γράψιμο
Παρατηρώ / καρφώνω με το βλέμμα μου (κάποιον ή κάτι)
Μιλάω / πολυλογώ / δεν το βουλώνω ποτέ!
Κλαίω / ποτάμι τα δάκρυά μου!
Καθαρίζω / ψευτοκαθαρίζω (από ανία) / καθαρίζω σαν σβούρα
Ράβω / ράβω νωχελικά / ράβω με υστερία
Μαγειρεύω / μαγειρεύω με κέφι / μαγειρεύω σαν τρελή


Καλά τα είπα;
― Αριστούργημα! Τι αλλαγές παθαίνουν οι λέξεις εδώ;
― Βλέπω ότι, πρώτα απ’ όλα, χρησιμοποιώ το σώμα, το κεφάλι και το πρόσωπό μου για να βάλω περισσότερα κομμάτια στις λέξεις. Επίσης, αλλάζω την κίνηση στις λέξεις, τις κάνω πιο γρήγορα ή πιο αργά απ’ ό,τι συνήθως.
― Ακριβώς! Έτσι δείχνουμε πώς γίνεται κάτι. Κοίτα, όμως, έχουμε κι άλλη μία περίπτωση που θα δούμε τώρα.