Background Image
Previous Page  14 / 52 Next Page
Basic version Information
Show Menu
Previous Page 14 / 52 Next Page
Page Background

13

ΒΕΛΤΙΩΣΗ

ΚΑΙ

ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΣΧΟΛΙΚΗΣ ΜΟΝΑΔΑΣ –

Φεβρουάριος

2015 –

Τόμος

1 –

Τεύχος

1

Τέλος, το τρίτο ζήτημα αφορά στην ανάγκη εντοπισμού του βέλτιστου θεωρητικού πλαισίου που μπορεί

να αποτελέσει τη βάση για την ανάπτυξη μηχανισμού αυτοαξιολόγησης της σχολικής μονάδας που

επιτυγχάνει τη βελτίωση της αποτελεσματικότητάς της (Creemers & Kyriakides, 2007 · Wikeley & Murillo,

2005). Οι κυριότερες θεωρητικές προσεγγίσεις που υπάρχουν για την αυτοαξιολόγηση της σχολικής μονάδας

στηρίζονται σε διαφορετικές πεποιθήσεις για τους τρόπους με τους οποίους η αυτοαξιολόγηση μπορεί να

καταστεί αποτελεσματική. Οι διαφορές θέασης και αξιοποίησης της ίδιας έννοιας (της αξιολόγησης) από

αυτές τις προσεγγίσεις οδηγούν στο να μην έχει ακόμη εντοπιστεί η πλέον κατάλληλη μέθοδος αξιοποίησης της

αυτοαξιολόγησης της σχολικής μονάδας που να επιφέρει τη μέγιστη βελτίωση στα μαθησιακά αποτελέσματα.

Στη βάση του τελευταίου προβληματισμού αναπτύχθηκε ερευνητικός σχεδιασμός, που παρατίθεται

στη συνέχεια, για να αντιπαραβάλει τις δυνατότητες αξιοποίησης διαφορετικών προσεγγίσεων στην

αυτοαξιολόγηση της σχολικής μονάδας σε σχέση με τη συμβολή τους στη βελτίωση της μάθησης (Dem-

etriou & Kyriakides, 2012 · Κυριακίδης & Δημητρίου, 2013). Στη συνέχεια, παρουσιάζονται σε συντομία

τόσο ο ερευνητικός σχεδιασμός όσο και τα βασικότερα αποτελέσματα της έρευνας. Στο τέλος του άρθρου

συζητούνται τα βασικότερα αποτελέσματα της έρευνας σε σχέση με τα τρία ζητήματα που αναφέρθηκαν πιο

πάνω, ζητήματα στα οποία οι απαντήσεις θεωρούνται ως «προϋπόθεση» για την ανάπτυξη πολιτικής στην

αυτοαξιολόγηση της σχολικής μονάδας.

Μεθοδολογία και Ερευνητικός Σχεδιασμός

Ο ερευνητικός σχεδιασμός στηρίχθηκε στη μεθοδολογία της πειραματικής έρευνας (group randomization-

study) και υλοποιήθηκε σε δύο φάσεις. Η πρώτη φάση της έρευνας υλοποιήθηκε την περίοδο 2007-2009 σε 60

σχολεία δημοτικής εκπαίδευσης στην Κύπρο, τα οποία κατανεμήθηκαν με τυχαίο τρόπο σε τρεις πειραματικές

ομάδες και μια ομάδα ελέγχου (15 σχολεία στην κάθε ομάδα). Η Ομάδα Ελέγχου αποτελείτο από τυπικά

σχολεία στα οποία έγιναν μετρήσεις των μαθησιακών αποτελεσμάτων στην αρχή και το τέλος της σχολικής

χρονιάς 2007-2008, με τον ίδιο τρόπο που έγιναν και στις πειραματικές ομάδες και που θα περιγραφεί στη

συνέχεια. Τα σχολεία κάθε πειραματικής ομάδας σκοπό είχαν να επιχειρήσουν να αναπτύξουν ένα σχέδιο

δράσης για τη βελτίωσή τους. Εντούτοις, δεν παρασχέθηκε καμία υποστήριξη από την ερευνητική ομάδα

στα σχολεία της 1ης Ομάδας. Δηλαδή, η 1η Ομάδα αποτελείτο από σχολεία που χρησιμοποιούσαν, μετά

από επιμόρφωση, όλους τους εμπλεκόμενους φορείς (μαθητές, γονείς και εκπαιδευτικούς) για την ανάπτυξη

μηχανισμού αυτοαξιολόγησης με σκοπό να βελτιώσουν την αποτελεσματικότητά τους. Όμως, τα σχολεία

αυτά, δε δεσμεύτηκαν για τον τρόπο που θα μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν τους φορείς αυτούς, καθώς

και τα δεδομένα που πιθανόν να πρόεκυπταν από τους φορείς. Με αυτόν τον τρόπο, τα σχολεία της 1ης

Ομάδας αφέθηκαν ελεύθερα να αναπτύξουν δικό τους θεωρητικό πλαίσιο για το πώς να υιοθετήσουν τις

πολλαπλές πηγές συγκέντρωσης δεδομένων για την αυτοαξιολόγησή τους και για το πώς να χρησιμοποιήσουν

τα στοιχεία που μπορεί να συγκεντρώνει ένα τέτοιο σύστημα.

Τα σχολεία της 2ης Ομάδας πληρούσαν ότι έχει αναφερθεί πιο πάνω για τη 1η Ομάδα. Επιπλέον, στα

σχολεία αυτά, όλοι οι εμπλεκόμενοι εκπαιδευτικοί φορείς (εκπαιδευτικοί, διευθυντές, επιθεωρητές) έτυχαν

επιμόρφωσης για το θέμα της πολιτικής διάστασης της αξιολόγησης. Για αυτόν το σκοπό χορηγήθηκε έντυπο

υλικό στους εμπλεκόμενους φορείς από την ερευνητική ομάδα για το θέμα της πολιτικής διάστασης της

αξιολόγησης και οργανώθηκαν συναντήσεις με σκοπό την ανάπτυξη κλίματος αποδοχής της αλλαγής στους

εκπαιδευτικούς. Η ανάπτυξη μηχανισμού αυτοαξιολόγησης σε αυτά τα σχολεία γινόταν μόνο εάν και εφόσον

προηγείτο και εξασφαλιζόταν η συγκατάθεση όλων των μελών του προσωπικού του σχολείου έναντι του

ενδεχομένου να αναπτυχθεί ένα τέτοιο πρόγραμμα στο σχολείο τους. Εφόσον τα μέλη του προσωπικού είχαν

την ευκαιρία να καταθέσουν τους ενδοιασμούς, έγνοιες και ανησυχίες για την εφαρμογή του προγράμματος,

συνεγραφόταν ένα «συμβόλαιο συνεργασίας» με την ερευνητική ομάδα και όλα τα μέλη του προσωπικού του

σχολείου που περιελάμβανε διευκρινήσεις / απαντήσεις στα πιο πάνω θέματα.

Τέλος, η 3η Ομάδα συγκέντρωνε τα σχολεία που χρησιμοποιούσαν ένα δεδομένο θεωρητικό πλαίσιο για την

αξιοποίηση των εμπλεκομένων φορέων, καθώς και για το πώς να επεξεργαστούν τα δεδομένα που μπορεί

να συγκεντρώνει ένα τέτοιο σύστημα. Το πλαίσιο αυτό αποτέλεσε το Δυναμικό Μοντέλο Εκπαιδευτικής

Αποτελεσματικότητας (ΔΜΕΑ) (Creemers & Kyriakides, 2005 · 2006). Όλοι οι εκπαιδευτικοί, διευθυντές και

επιθεωρητές των σχολείων της 3ης Ομάδας έτυχαν επιμόρφωσης με σεμινάρια - εργαστήρια που οργανώθηκαν,

καθώς και με έντυπο υλικό που τους χορηγήθηκε. Τα σεμινάρια έγιναν για σκοπούς επιμόρφωσης των

εμπλεκομένωνφορέων της 3ηςΟμάδας γιατοΔΜΕΑ, καθώς και γιατους τρόπουςαξιοποίησης τωνθεωρητικών

επιταγών του για την ανάπτυξη και λειτουργία ενός συστήματος αυτοαξιολόγησης της σχολικής μονάδας.