Background Image
Previous Page  12 / 52 Next Page
Basic version Information
Show Menu
Previous Page 12 / 52 Next Page
Page Background

11

ΒΕΛΤΙΩΣΗ

ΚΑΙ

ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΣΧΟΛΙΚΗΣ ΜΟΝΑΔΑΣ –

Φεβρουάριος

2015 –

Τόμος

1 –

Τεύχος

1

Περίληψη

Η Άλλη Όψη του Νομίσματος για τις Ευθύνες της Ερευνητικής Κοινότητας

στην Ανάπτυξη Εκπαιδευτικής Πολιτικής:

H Περίπτωση της Αυτοαξιολόγησης της Σχολικής Μονάδας

Δημητρίου Δημήτρης

(1)

, Κυριακίδης Λεωνίδας

(2)

& Χαραλάμπους Γ. Χαράλαμπος

(2)

demetris.demetriou@ouc.ac.cy

,

kyriakid@ucy.ac.cy

&

cycharal@ucy.ac.cy

(1)

Τμήμα Επιστημών της Αγωγής, Ανοικτό Πανεπιστήμιο Κύπρου

(2)

Τμήμα Επιστημών της Αγωγής, Πανεπιστήμιο Κύπρου

Περίληψη

Το άρθρο αυτό έχει διττό σκοπό. Προκειμένου να συζητηθούν οι δυσκολίες και τα προβλήματα που

αναφύονται στην εφαρμογή των πορισμάτων της εκπαιδευτικής έρευνας στην ανάπτυξη εκπαιδευτικής

πολιτικής, στο πρώτο μέρος παρουσιάζονται συνοπτικά τα σημαντικότερα πορίσματα διαχρονικής έρευνας

για την αυτοαξιολόγηση της σχολικής μονάδας που υλοποιήθηκε σε δύο φάσεις την περίοδο 2007-2012 σε

60 σχολεία δημοτικής εκπαίδευσης στην Κύπρο και η οποία στηρίχθηκε στη μεθοδολογία της πειραματικής

έρευνας. Μέσω του ερευνητικού σχεδιασμού που αναπτύχθηκε, εξετάστηκε η επίδραση τριών διαφορετικών

προσεγγίσεων στην ανάπτυξη μηχανισμών αυτοαξιολόγησης της σχολικής μονάδας. Τα αποτελέσματα της

έρευνας επιβεβαιώνουν τις δυνατότητες της προσέγγισης που στηρίζεται στη θεωρητική θεμελίωση και

εμπειρική τεκμηρίωση σε σχέση με τις άλλες προσεγγίσεις και αποτελούν ισχυρό τεκμήριο για τη διαμόρφωση

εκπαιδευτικής πολιτικής γύρω από το θέμα. Στο δεύτερο μέρος κατατίθενται και συζητούνται προβληματισμοί

σε σχέση με τη χάραξη εκπαιδευτικής πολιτικής που αφορούν τόσο στο θέμα της αυτοαξιολόγησης της

σχολικής μονάδας, όσο και σε άλλα εκπαιδευτικά ζητήματα.

Λέξεις Κλειδιά:

Αυτο-αξιολόγηση σχολικής μονάδας, σχολική αποτελεσματικότητα και βελτίωση,

πειραματική έρευνα.

Εισαγωγή

Είναι γεγονός ότι ο τομέας που άμεσα ή έμμεσα επηρεάζει όλους είναι αυτός της οικονομίας. Μετά την

πρόσφατη οικονομική (και όχι μόνο) κρίση στην Κύπρο, για ορισμένους ως δικαιολογία, για άλλους ως

«παράπονο» αλλά και ως κοινωνική απαίτηση, εκφράστηκε σχεδόν ομόφωνα από άτομα και οργανωμένα

σύνολα η αναγκαιότητα εμπλοκής ειδικών / εμπειρογνωμόνων στη διαμόρφωση πολιτικής. Σε πολλές χώρες

η επένδυση στην παιδεία θεωρήθηκε ως η λύση για την υπέρβαση των υπόλοιπων κοινωνικών προβλημάτων.

Όμως, ακόμα και στον τομέα της παιδείας, η αναγκαιότητα αλλά και οι δυσκολίες σύνδεσης των πορισμάτων

της εκπαιδευτικής έρευνας με την εκπαιδευτική πολιτική δεν είναι ούτε κάτι το πρόσφατο (βλ. π.χ., Cooper,

1953. Dershimer, & Iannaccone, 1973), αλλά ούτε και τοπικό ζήτημα. Η συζήτηση για τις πιο πάνω δυσκολίες

κατανέμεται σε τέσσερις κυρίως τομείς: την ανάγκη η έρευνα να καταστεί πιο ρεαλιστική και αυθεντική, το

ότι η έρευνα δεν είναι πάντα σχετική με τις εκπαιδευτικές ανάγκες / απαιτήσεις, την ανάγκη τα πορίσματα της

έρευνας να είναι πιο εύκολα προσβάσιμα και το γεγονός ότι το ίδιο το εκπαιδευτικό σύστημα είναι είτε τόσο

ευάλωτο σε αλλαγές ή τόσο στατικό που δεν επιτρέπει την εφαρμογή των πορισμάτων της έρευνας (βλ. π.χ.

Kennedy, 2005).

Πολλοί ακαδημαϊκοί κατέθεσαν εισηγήσεις για την υπέρβαση των πρώτων τριών ζητημάτων (π.χ. Rynes,

Bartunek, & Daft, 2001· Schoenfeld, 1999) τα οποία ανάγονται σε περιορισμούς της ίδιας της εκπαιδευτικής

έρευνας. Στο άρθρο αυτό, εστιαζόμαστε στον τέταρτο τομέα, προκειμένου να σχολιάσουμε τα χαρακτηριστικά

που λειτουργούν αποτρεπτικά προς την εφαρμογή των πορισμάτων της εκπαιδευτικής έρευνας στην

εκπαιδευτική πολιτική και οδηγούν στην στατικότητα. Προς το σκοπό αυτό επικεντρωνόμαστε στο θέμα

της αυτοαξιολόγησης της σχολικής μονάδας. Συγκεκριμένα, μέσα από τον ερευνητικό σχεδιασμό που

αναπτύχθηκε και που θα περιγραφεί στη συνέχεια, εφόσον αίρονται τα τρία πρώτα περιοριστικά ζητήματα

που αφορούν στη σύνδεση της εκπαιδευτικής έρευνας με την εκπαιδευτική πολιτική, συζητούμε τα βασικά

– πυρηνικά στοιχεία ανάπτυξης πολιτικής γύρω από το θέμα, για να προβληματίσουμε τον αναγνώστη, όχι

μόνο για το θέμα της αυτοαξιολόγησης, αλλά και γενικά για το μέλλον της διαμόρφωσης πολιτικής για πολλά

εκπαιδευτικά θέματα.